Vaveyla
…
Üç nokta… Her şeye dair ve her şeyden öte… Üç nokta koyuyorum gecenin kuytusuna. Rüzgârın koynunda misafir yağmur kokusuna eş, üç nokta… Ve hayat, sürüklüyor yanlış baharlarda yeşeren sevdaları, kendi hazanına.
Derinden bir ney sesi çiziyor yüzümün/hüznümün burukluğunu. Kör gecelerin esaretinde suskun bir vaveylayı saklıyor umman. Kayıp bir kente doğru yolcudur şimdi gemiler. Umut bekleşir yalnızlığın limanında. Şimdi, bir ben kaldım eksik…
Hep dar vakitte dillenir kelimeler. Titrek bir yürek ürkütür mısraları. Sona ramak kala, taş kesilir kekeme bir dokunuş. Dilime dolanan vaveyla lâl olur, kısılır sesim. Üç nokta kalır geriye…
Zifiri dehlizlere şuursuzca dalar gözlerim. Kızıl bir öfke şahlanır kör ikindilerde. Hüzün ve isyanın keşmekeşinde gezinen biçareyim. Avareyim, viraneyim, Dil-girim, asudeyim… Bilmiyorum neden böyleyim.
Ey hayatımın kayıp beyabanı! Sana mı kaldı hoyrat nekbâ…
Hep dar vakitte dillendi kelimeler. Yine kayboldun dudaklarımın arasında. Faniliği hiçe sayıp fısıldamak isterken sana nihayetsiz ab-ı hayatı, ebkem ü lal eyledin beni. Gecenin karanlığını yırtarcasına yankılanan zemheri bir vaveylaydı senin adın. Adın dudaklarımda kilitli kaldı…
Ah şu şarkılar! Nalân bir yürekten nadan bir çift göze akan nameler… Kendi sesleminde taşır her biri hüznü ve süruru. Ayrılık; hüzzam makamında bestelenen nota… Vakit hazandır, dem bu dem…
Titrek bir yürek ürkütür mısraları. Ziyankâr bir yağmurun düşlerini toprağa damla damla akıtan kalemime, zindan siyahlığında prangalar vurulur. Sona ramak kala, taş kesilir kekeme bir dokunuş. Akmaz olur kum taneleri. Başlar eğilir, büker boynunu hercai menekşeler.
Gülru… Hayalimin suya vuran aksi… Gül kızılı ikliminde aşk manzumeleri yazdıran sevgili… Neydi beni sana kalbeyleyen. Sana meftun kılan, beni benden eden… Ah hârikâ-i sevdâ! Yalnız sende mecnun eyledi beni.
Azad ediyorum seni, yakamoz değmemiş deryalara. Bakınca cennet diyarına yol olan, gözlerine defnediyorum kalb-i metruk’umu. Sana bırakıyorum sürurun cümlesini.
Hep dar vakitte dillendi kelimeler, nedense. Daha başlamadan eksildi dilden heceler. Aşk makamının esrarına mecz eyledi sencileyin sancılar. Vaveyla iken sen, dudaklarımda kilitli kaldın…
…
İnce bir aşka düştüm. Asude bir bahara göçtüm. Bir rüyadan döndüm.
Canşikâr!
Baharıma hazan düştü.
Aşk, düş/tü.
Serencamında suskun bir vaveyla kaldı geriye…
bu şey her defasında daha bi güzeldir nedense.
yüreğine sağlık halilim.
bun satırları yazan kalem değil, yürek olmalı… yüreğine sağlık kardeşim.
abi bu şiirler süperrrr sayende edebiyat hocamla kanka olduk.senin şiirlerine bayıldı.sırada felsefe hocası var…….
:)
işin espirisi bir yana da hakkat güzel olmuşlar..yüreğine sağlık
edebiyat hocasıyla kanka olmuş olabilirsin ama edebiyat hala yerlerde. zira bu şiir değil deneme-değini.
ayrıcaaaa.. seninle sonra hesaplaşacaz!!
bu şiir harbiden de süper olmuş : ) ben de edebiyat hocamla kanka olucam : )
neden benim yorumlarım hiç reaksiyon almıyor yahu
kimse gelmiyor mu (G:O.R.A’ya gönderme var)
asıl ben kanka olucam. hıh! yazıyı ben yazdım bikerem. size noluyo.
heee ben dedim diye yazdın, saylanmaz bikerem.
saylanmazsa saylanmasın ebe benim zaten.
orası da öyle ya : )
bu yazıyı kaçıncı okuyuşum bilmiyorum.
gerçekten hayran kalıyorum cümlelere… kelimelere…
Allah kalemi elinden,elini gönlünden uzaklaştırmasın kardeş…